คุยหวานหวานกับวานวาน

posted on 29 Nov 2009 22:56 by wan-wan

วันที่ 09 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ปีที่ 33 ฉบับที่ 4156  ประชาชาติธุรกิจ


คุยหวาน หวาน กับวานวาน ราชินีบล็อกไต้หวัน


คอลัมน์ EASTERN STREET

โดย Cobori

 

“จริงเหรอแก แกจะได้ไปคุยกับวานวานเหรอ”

เสียงกรี๊ดกร๊าดผ่านโทรศัพท์ของเพื่อนสาวพนักงานออฟฟิศคนสวยทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าการสนทนาครั้งนี้มัน

โอเวอร์ แอ็กติ้งเกินไปหรือเปล่า ?

แต่หลังจากที่ผมถามลองไปถามสาว ๆ ในแวดวงอาชีพอื่น จึงพบว่า คุณวานวาน ณ ไต้หวันผู้นี้เป็นที่รู้จักของชาวไทยมากพอสมควรทีเดียว

สำหรับคนที่ยังไม่คุ้นชื่อ ขอแนะนำก่อนว่า วานวาน คือ

นักวาดการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในไต้หวันที่กำลังมาแรงในขณะนี้ จำชื่อนี้ไว้ นักวาดการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในไต้หวันตอนนี้ใช่ว่าจะมีแต่จิมมี่ เหลียว เพราะเธอคือคลื่นลูกใหม่ที่ทางสื่อของไต้หวันยกให้เป็น “ราชินีบล็อก” ของไต้หวัน หากอยากชมงานของเธอเวอร์ชั่นไต้หวัน ก็คลิกไปที่ www.wretch.cc/blog/cwwany ซึ่งในตอนนี้มีคนเข้าชมถึง 170 ล้านคลิก ! ส่วนเวอร์ชั่นไทย

คลิกไปที่ wan-wan.exteen.com แล้วท่านจะเห็นตัวการ์ตูน

แคแร็กเตอร์หัวกลม ๆ ที่ดีไซน์ออกมาง่าย ๆ แต่โดนใจคน

Gen Y อย่างแรงจนหลายคนแอบใช้อีโมติคอนของการ์ตูนเธอทักทายเพื่อน ๆ ในขณะที่ออนเอ็มในยามว่างเวลาทำงานก็ได้ (บางคนอาจจะไม่รู้ล่ะสิ ว่ากำลังใช้อีโมติคอนของเธออยู่)

ส่วนผลงานที่เป็นหนังสือของเธอ ในตอนนี้ทั้งที่ไต้หวันและเมืองไทยมีทั้งหมด 6 เล่ม ได้แก่ ไม่ไปทำงานได้ไหมเนี่ย, โดดงานทุกวันได้ไหมเนี่ย, ไม่ไปโรงเรียนได้ไหมเนี่ย, อินเลิฟทุกวันได้ไหมเนี่ย, ไปเที่ยวทุกวันได้ไหมเนี่ย และอยู่บ้านทุกวันได้ไหมเนี่ย ซึ่งทั้งหมดนี้ แปลโดย อนุรักษ์ กิจไพบูลย์ทวี (สนพ.อินสปายร์)

แนะนำเธอไปมากมายแล้ว คุยกับเธอบ้างดีกว่า…

ทำไมวานวานถึงเลือกที่จะมาเป็นนักเขียนการ์ตูน ?

“ก่อนหน้านี้เรียนด้านการวาดรูปมา แล้วไปทำงานบริษัทประมาณ 6-7 ปี หลังจากนั้นก็มาทำงานด้านการเขียนการ์ตูน เพราะว่ามีเหตุบังเอิญตรงที่เรามีชื่อเสียงในบล็อก บล็อกดังมาก แล้วบังเอิญบริษัทที่ทำงานอยู่เจ๊ง เลยได้โอกาสออกมาทำงานตรงนี้”

ฟีดแบ็กงานของวานวานที่ผ่านมาเป็นอย่างไรบ้าง ?

“ในบลอกของเรา มีคนเข้ามาชมวันหนึ่งประมาณ 7-8 หมื่น IP โดยส่วนใหญ่เป็นแฟนหนังสือจาก ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ และฮ่องกง ส่วนเมืองไทยก็มีบ้าง โดยที่ในบล็อกของเรา 2-3 วันก็จะอัพเดตหน้าบลอกใหม่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการเล่าเรื่องผ่านตัวละครหลัก เป็นเราเอง โดยเก็บเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตประจำวันมาเล่าให้ฟัง”

นอกจากเขียนการ์ตูนลงบล็อกแล้ว วานวานเขียนการ์ตูนหรือทำงานอย่างอื่นบ้างไหม ?

“การ์ตูนของเราอยู่ในผลิตภัณฑ์พวกปากกา ดินสอ สมุดโน้ต ที่รองเมาส์ มีเครื่องดื่มกับขนมด้วย แล้วก็มีเขียนงานในนิตยสาร และเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาอีกด้วย” (ประสบการณ์เหล่านี้บางส่วนวานวานได้นำมาเล่าในหนังสือที่เธอรวมเล่มด้วย)

แล้วบรรยากาศของคนทำงานด้านการวาดการ์ตูน

แคแร็กเตอร์ในไต้หวันเป็นอย่างไร ?

“ช่วงที่เราเพิ่งทำงานในช่วงแรก ๆ (ประมาณปี 2005) งานวาดการ์ตูนเปิดโล่ง ไม่ค่อยมีใครมาทำงาน แต่ตอนนี้บูมแล้ว คนหันมาออกแบบการ์ตูนกันเต็มไปหมด ช่วงแรก ๆ

ของการทำงานก็ค่อนข้างลำบาก คนที่ทำงานวาดรูปในไต้หวัน มีจำนวนน้อย ช่วงแรกอาจจะอดมื้อกินมื้อบ้าง เพราะเริ่มแรกคนยังไม่มีรู้จักเรา คนก็ไม่ส่งงานให้เราทำ ก็อาจจะมีงานบ้าง ไม่มีงานบ้าง”

มาที่เมืองไทยคราวนี้ (ในช่วงมหกรรมหนังสือเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา) มีอะไรอยากจะบอกแฟนหนังสือของ

วานวานบ้าง ?

“นี่ก็เป็นการมาเมืองไทยครั้งที่ 2 มาครั้งแรกหนังสือเล่มแรกเพิ่งออก ในตอนนั้น ที่ประเทศไทยคนที่รู้จักแทบไม่มี แล้วช่วงที่ทิ้งช่วงมาสองปี มีนักอ่านชาวไทยเขียนเมล์ เขียนคอมเมนต์ในบล็อกมากขึ้น เลยคาดหวังว่าจะได้พบกับผู้อ่านชาวไทยมากขึ้น”

หวังว่าคุณวานวานคงจะสมหวังกับการพบกับแฟนหนังสือชาวไทย แล้วมาเมืองไทยอีกครั้งพร้อมกับงานชิ้นใหม่ ๆ ให้เพื่อนสาวสวยของผมได้กรี๊ดกร๊าดอีกครั้ง :D

คอลัมน์ EASTERN STREET
โดย Cobori